Objawem padaczki są spontanicznie nawracające napady padaczkowe. Padaczka nie jest jednak jedną chorobą. To grupa chorób o różnorodnej przyczynie, nasileniu objawów i współistniejących powikłań. Diagnoza padaczki powinna uwzględniać uwzględniać te uwarunkowania w celu optymalizacji leczenia dziecka i poprawy jakości życia.
Diagnoza Encefalopatii Rozwojowej u dziecka z rozpoznaną padaczką oznacza, że Encefalopatia (zaburzenia świadomości, zaburzenia poznawcze, zaburzenia zachowania, opóźnienie w rozwoju) są spowodowane przyczyną padaczki (np. mutacją genetyczną, wrodzonymi wadami mózgu, zaburzeniami metabolicznymi); kliniczne napady padaczkowe ani wyładowania widoczne w elektroencefalografii (jako iglice, fale ostre, zespoły iglicy/fali ostrej z falą wolną) są objawem, nie są przyczyną zaburzeń rozwoju. Jedynie usunięcie przyczyny może istotnie poprawić funkcjonowanie i rozwój dziecka.
Diagnoza Encefalopatii Padaczkowej u dziecka z rozpoznaną padaczką oznacza, że jedyną przyczyną encefalopatii są częste napady padaczkowe lub/i nasilone wyładowania bio-elektryczne widoczne w EEG. Skuteczna kontrola napadów/znormalizowanie czynności bioelektrycznej (EEG) (np. skuteczne dawki leków przeciwdrgawkowych) istotnie poprawi funkcjonowanie dziecka.
Diagnoza Encefalopatii Rozwojowej i Padaczkowej (DEE – ang. Developmental and Epileptic Encephalopathy) u dziecka z rozpoznaną padaczką oznacza, że encefalopatia i zaburzony rozwój wynikają zarówno z przyczyny padaczki jak i z częstych napadów padaczkowych. Leczenie przeciwdrgawkowe powinno być rozpatrywane w kontekście poprawy jakości życia dziecka, w tym ograniczenia objawów ubocznych leczenia farmakologicznego, wpływu intensywnej farmakoterapii na rozwój i funkcjonowanie w rodzinie.
